Logo 1001 tips

Gratiszoekertjes.com

Vorige pagina

Infecties door parasieten: mijten

  1. Startpagina infecties door parasieten
  2. Mijten
  3. Luizen
  4. Teken
  5. Horzels en horzeleitjes
  6. Aarswormen en aarsmaden

Wat zijn mijten?

Mijten zijn kleine spinachtige beestjes die in en op de huid van een paard kunnen voorkomen. Mijten zijn met het blote oog niet te zien.

Chorioptes

De chorioptes mijt is ongeveer 1mm lang, heeft lange poten met korte ongesegmenteerde zuignapstelen. Ze leeft van de huidschilfers van het paard en kan niet overgedragen worden op de mens.

Deze mijt komt vooral voor in de winter bij paarden met veel behang (koudbloeden, Friese paarden, Tinkers). Sommige paarden zijn enkel drager en vertonen geen symptomen maar verspreiden deze mijten wel. De mijten kunnen zonder hun gastheer, het paard, wel 2 maand overleven. De verspreiding gebeurt door direct contact tussen de paarden onderling of via het verzorgingsmateriaal en staldekens.

De chorioptes mijt veroorzaakt jeuk en huidafwijkingen. De paarden krijgen kleine puistjes en kale plekken op de huid van de benen. Door de verschrikkelijke jeuk staan de paarden bijna voortdurend te stampen.

De chorioptes mijt speelt ook vaak een rol bij het ontstaan van mok. De huid wordt grijs en schilferig en de haren breken af door het schuren. Mijten graven in de huid van de kootholte gangetjes en zo wordt de huid gevoelig voor bacteriën. Dit is pijnlijk voor het paard want de kootholte en de kogel zien rood en zwellen op. Het paard kan zelfs kreupel gaan lopen. Indien er niets aan gedaan wordt gaan soms ook de lymfebanen ontsteken en ontstaat “Einschuss”. Hierbij wordt het been van onderaf dik, het voelt warm aan, bij aanraking ziet men het paard van de pijn vertrekken en het paard krijgt koorts. In dergelijke gevallen moet er onmiddellijk contact worden opgenomen met een dierenarts. Zo niet zal de ontsteking zich verder een weg door de lymfebanen zoeken en wordt ook het been boven de sprong of de voorknie dik.

Mok ten gevolge van de Chorioptes mijt

Mok veroorzaakt door de Chorioptes mijt

Infecties door parasieten: Chorioptes

Chorioptes

Sarcoptes

De Sarcoptes mijt heeft korte poten met lange ongesegmenteerde zuignapstelen.
Deze mijt leeft van bloedserum en weefselvocht en kan overgedragen worden op de mens. De levenscyclus van ei tot volwassen mijt duurt tussen de 2 à 3 weken.De mijten kunnen zonder hun gastheer, het paard, slechts enkele dagen overleven. De infectie begint steeds op het hoofd van het paard maar kan zich over het ganse lichaam verspreiden.

De eerste symptomen zijn kleine bultjes, blaasjes of puistjes. Doordat deze gaan jeuken, zal het paard zich schuren. Door dit hardnekkig schuren, ontstaan huidbeschadigingen en kunnen er zich secundaire bacteriële infecties voordoen.

Infecties door parasieten: Sarcoptes

Sarcoptes

Psoroptes

De psoroptes mijt heeft lange poten met lange ongesegmenteerde zuignapstelen. Deze mijt leeft van bloed en weefselvloeistof. De geliefde gastheer van deze mijten zijn vooral jonge paarden die op stal gehouden worden.

We vinden ze terug in de manen, de vetlokken, de rug en de staartbasis van het paard. Soms leven ze ook in de oren van het paard en zijn dan de oorzaak van hoofdschudden. Ze veroorzaken voornamelijk jeuk.

Infecties door parasieten: Psoroptes

Psoroptes

Dermanyssus gallinae

De dermanyssus gallinae mijt heeft het uitzicht van een kleine spin, is ongeveer 1.4 mm groot en is rood van kleur. Deze mijt is een bloedzuiger. Kippen zijn de verspreiders van dit soort mijten. Door in en uit de paardenstallen te lopen of zelfs op de paarden te gaan zitten, kunnen zij de paarden besmetten. Ze overleven wel 5 maanden zonder gastheer. Dit betekent dat zowel het paard met insectdodend middel moet gewassen worden maar ook het verzorgingsmateriaal, staldekens en de stal een grondig gedesinfecteerd moet worden.

Infecties door parasieten: Dermanyssus gallinae

Dermanyssus gallinae

Demodex

De demodex mijt is ongeveer 0.2mm groot, langerekt en wormvormig.
Net zoals bij de mens behoort tot de Demodex mijt tot de normale bewoners van de huid van het paard. De mijten veroorzaken soms haaruitval in het gezicht van het paard maar gaan zich pas verspreiden bij verminderde weestand, stress of ziekte. Er kunnen ontstekingen van de haarwortelzakjes ontstaan. Aan het hoofd of hals ontdekken wij dan bij het paard roos en schilfers op de huid. Pas wanneer er vele mijten of eitjes aanwezig zijn, kan dit als mogelijk oorzaak aanzien worden. De behandeling zal er dan voornamelijk uit bestaan dat men de weerstand gaat verbeteren.

Infecties door parasieten: Demodex

Demodex

Diagnose

Aangezien mijten niet met het blote oog kunnen gezien worden, is er steeds een microscopisch onderzoek nodig. Dit gebeurt aan de hand van een huidafkrabsel van de aangetaste huid of door de huid te stofzuigen en de aldus verkregen huidschilfers te onderzoeken.

Behandeling van het paard

Omdat de mijten in of op de huid leven wordt er een beter resultaat bereikt wanneer het paard geschoren wordt.

Het beste behandel je het volledige paard of indien er meerdere paarden zijn, alle aanwezige dieren. Behandel alle paarden op hetzelfde tijdstip. De behandeling van mijten gebeurt met een antiparasitairproduct zoals bij de behandeling van luizen (zie rubriek luizen bij paarden): foxium of fipronil, methoxychloor, lindaan, delthamethrin poeder.

Mijtendodende middelen zijn giftig en moeten met de nodige voorzichtigheid worden aangebracht. Informeer zeer goed bij de dierenarts of apotheek welk middel je het best gebruikt.

Foxium of fipronil zijn relatief veilige producten voor paarden en doden de mijten. Het is raadzaam de behandeling om de 10 à 14 dagen te herhalen omdat er steeds nog neten of eitjes achter blijven.

Gebruik nooit Tactic (amitraz)want al worden deze middelen voor andere dieren gebruikt, voor een paard zijn ze zeer schadelijk of giftig. Het paard krijgt ataxie (wankelend lopen), de spierkracht vermindert, kan koliek krijgen en kan door de vergiftiging zelfs sterven.

Naast het wassen van het paard is het ook nuttig het paard een wormkuur met ivermectine toe te dienen(doodt maagdarmwormen en horzellarven in de maag) . Intraveneuze toediening van ivermectine mag bij paarden niet meer omdat dit tot sterfte van het paard kan lijden. Met een zalf waarin ivermectine in propyleenglycol verwerkt is, kunnen ook uitwendig de aangetaste huidplekken ingesmeerd worden. Hier telt ook de regel om dit op regelmatige tijdstippen (10 à 14 dagen ) te herhalen.

Naast de behandeling van Sarcoptes en Demodex met een antiparasitair product dient men ook vitaminen en/of mineralen toe te dienen om de weerstand van het paard te verhogen. Ook stresstoestanden dienen aangepakt te worden.

Behandeling van de stal en verzorgingsmateriaal

Mijten kunnen zonder hun gastheer, zoals boven vermeld, nog overleven. Om deze reden is het dus noodzakelijk dat alle verzorgingsmateriaal, dekens en onderleggers ook met een mijtendodend middel worden gewassen.

Ook de stal moet gedesinfecteerd worden. Dit is uiteraard geen eenvoudige klus. Om mijten geen kans meer te geven kan ook dit een paar keer herhaald worden en laat ondertussen, indien mogelijk, de stal een periode leeg staan (1 week of langer).
Share to Facebook Share to Twitter Blogger Wordpress LinkedIn Myspace Email Meer...
Laatste aanpassing op zaterdag 26 juni 2010 om 15:20u
Auteur: Ine Hillegoms